Poradnik dla rodziców · Egzaminy próbne i letnie egzaminy
Jak pomóc dziecku radzić sobie ze stresem egzaminacyjnym
Sprawdzone · przez Tristana Pagdena, studenta inżynierii na Cambridge
Pewien stres przed egzaminami jest normalny, a NHS twierdzi, że może nawet pomagać. Większość tego, co może zrobić rodzic, to praktyczne działania: zadbać o sen, posiłki i ruch, pomóc zamienić naukę w plan z przerwami, ograniczyć inne obowiązki w domu i dodawać otuchy zamiast krytykować. Jeśli lęk lub obniżony nastrój są silne, utrzymują się i utrudniają codzienne życie, NHS sugeruje wizytę u lekarza rodzinnego; warto też powiedzieć o tym szkole.
Na jakie objawy zwrócić uwagę
NHS wymienia objawy, na które warto zwrócić uwagę: częste zamartwianie się, napięcie, bóle głowy i brzucha, problemy ze snem, drażliwość, jedzenie znacznie więcej lub mniej niż zwykle oraz przygnębienie lub poczucie beznadziei. Większość z nich pojawia się i znika wraz z harmonogramem egzaminów. Jeśli dziecko nie daje sobie rady, porozmawiaj z jego nauczycielami i wspólnie z dzieckiem zdecydujcie, co powiedzieć.
Sen, jedzenie i ruch
Według NHS nastolatki zwykle potrzebują od ośmiu do dziesięciu godzin snu na dobę, a zarwanie całej nocy na naukę zazwyczaj przynosi więcej szkody niż pożytku. Pół godziny bez nauki i ekranów przed snem pomaga się wyciszyć. Regularne posiłki oraz spacer, pływanie lub inna aktywność fizyczna, najlepiej z kimś, pomagają utrzymać równy rytm w tygodniach egzaminacyjnych.
Nauka bez zwiększania presji
Plan nauki, który sugeruje NHS, zamienia „naucz się wszystkiego” w listę rzeczy do zrobienia dzisiaj, z uwzględnieniem terminów egzaminów i przerw. Zaproponuj pomoc w jego ułożeniu, zapewnij dziecku ciche miejsce do pracy i zapytaj, jak możesz pomóc, zamiast pytać, czy się uczyło. Odpytywanie z fiszek lub rozwiązywanie arkusza z poprzednich lat to najbardziej przydatna rzecz, jaką rodzic może zrobić bez znajomości danego przedmiotu, jak wyjaśnia poradnik o tym, jak pomóc dziecku w nauce.
Staraj się nie zwiększać presji. Krytyka i porównywanie z rodzeństwem lub znajomymi rzadko pomagają. Zwykle więcej daje przypominanie dziecku o tym, co już zrobiło, i o tym, że rozczarowujący wynik to nie koniec, bo często można podejść do egzaminu ponownie. Na czas egzaminów ogranicz obowiązki domowe i inne wymagania oraz umówcie się na drobne nagrody za ukończenie dnia nauki lub egzaminu.
Jeśli zmartwienie dotyczy głównie jednego przedmiotu, w którym dziecko ma zaległości, w pierwszej kolejności zapytaj nauczyciela. Niektóre rodziny decydują się też na indywidualną pomoc, a strona dla rodziców Cookie Tutoring, którą również prowadzimy, wyjaśnia, ile kosztuje korepetytor, czy warto z niego skorzystać i jak działają lekcje online.
W dni egzaminów
Stres przed egzaminem jest normalny. Śniadanie, spakowanie potrzebnych rzeczy wieczorem i wyjście z domu z odpowiednim zapasem czasu zmniejszają niepewność o poranku. Po egzaminie NHS sugeruje porozmawiać o tym, co poszło dobrze, a potem skupić się na kolejnym, zamiast omawiać każdą odpowiedź.
Jeśli dziecko zachoruje lub wydarzy się coś poważnego w czasie egzaminu, od razu poinformuj szkolnego koordynatora egzaminów. O specjalne uwzględnienie okoliczności, czyli niewielką korektę wyniku z powodu choroby, urazu lub innych okoliczności w czasie egzaminu, występuje szkoła zgodnie z zasadami JCQ. Obowiązuje termin krótko po egzaminach, więc nie czekaj na wyniki. Dodatkowy czas i inna pomoc ustalone przed egzaminami to odrębne kwestie, które opisuje poradnik o dodatkowym czasie na egzaminach.
Kiedy szukać dodatkowej pomocy
Niektóre dzieci czują się lepiej, gdy egzaminy się kończą, a inne nie. NHS zaleca szukanie pomocy, jeśli lęk lub obniżony nastrój są silne, utrzymują się i utrudniają codzienne życie. Dobrym początkiem jest wizyta u lekarza rodzinnego. Pomóc może też szkolny zespół wsparcia lub szkolny psycholog, a YoungMinds prowadzi infolinię dla rodziców zaniepokojonych zdrowiem psychicznym dziecka.
Jeśli dziecko nie ukończyło 19 lat, może samo porozmawiać z Childline, bezpłatnie i poufnie, pod numerem 0800 1111 lub online. Jeśli uważasz, że grozi mu niebezpieczeństwo lub może zrobić sobie krzywdę, zadzwoń pod 999 albo jedź na oddział ratunkowy; w Anglii pod numerem NHS 111 można też uzyskać pomoc w sprawach zdrowia psychicznego.
Gdzie to sprawdzić
- NHS: jak pomóc dziecku poradzić sobie ze stresem egzaminacyjnym
- NHS: gdzie szukać pilnej pomocy w sprawach zdrowia psychicznego
- JCQ: poradnik o procedurze specjalnego uwzględnienia okoliczności
- Childline: jak radzić sobie ze stresem egzaminacyjnym
- YoungMinds: infolinia dla rodziców
Sprawdzone na podstawie tych źródeł . Zasady zmieniają się z roku na rok, więc w razie rozbieżności z informacjami tutaj zaufaj stronom podanym powyżej.
Częste pytania
Czy to normalne, że moje dziecko odczuwa lęk przed egzaminami?
Tak. Pewien stres jest normalny i może pomagać w skupieniu, jak twierdzi NHS. Warto szukać pomocy, gdy lęk lub obniżony nastrój są silne, utrzymują się i utrudniają codzienne życie. Zacznij od szkoły lub lekarza rodzinnego.
Ile snu potrzebuje nastolatek w czasie egzaminów?
NHS podaje, że nastolatki zwykle potrzebują od ośmiu do dziesięciu godzin snu na dobę i że zarywanie całej nocy na naukę zazwyczaj nie jest dobrym pomysłem. Pół godziny na wyciszenie się przed snem pomaga.
Co mam powiedzieć, jeśli moje dziecko panikuje przed egzaminem?
Najpierw wysłuchaj dziecka, a potem przypomnij mu, co już zrobiło, by się przygotować. NHS sugeruje, by stawić czoła obawom, zamiast ich unikać, na przykład rozwiązując w domu próbny arkusz w warunkach egzaminacyjnych, oraz dodawać otuchy zamiast krytykować.
Co się stanie, jeśli moje dziecko zachoruje w dniu egzaminu?
Od razu poinformuj szkolnego koordynatora egzaminów. Jeśli pozwalają na to zasady JCQ, szkoła może złożyć do komisji egzaminacyjnej wniosek o specjalne uwzględnienie okoliczności — niewielką korektę wyniku z powodu choroby lub innych okoliczności w czasie egzaminu. Obowiązuje termin krótko po egzaminach.
Z kim moje dziecko może porozmawiać o stresie egzaminacyjnym?
Szkolny zespół wsparcia lub szkolny psycholog, lekarz rodzinny albo Childline, która zapewnia bezpłatną i poufną pomoc osobom poniżej 19 lat pod numerem 0800 1111 lub online.